de historie van Malenstein
Het bedrijf Malenstein is in 1929 opgericht door Gijsbert Malenstein in Bunschoten. Hij had een gezin van acht kinderen waarvan Bart, Klaas, Douwe , Wim en Ed Malenstein in het bedrijf zijn gekomen. Hij is destijds begonnen met het vervoer van melk, in eerste instantie in melkbussen, later met tankwagens. Begin jaren 60 kwamen de oudste broers Bart en Klaas in het bedrijf dat inmiddels was uitgegroeid tot een klein melktransportbedrijf met ca. 10 tankauto’s. De activiteiten bestonden toen uit het transport van taptemelk tussen de diverse melkfabrieken in Nederland in opdracht van Coberco en Domo, Beilen. Daarnaast exploiteerde het bedrijf ook een wei- en melkhandel als veevoer. Eind jaren 60 is men daarmee gestopt.
Eind jaren zestig kwamen Douwe en Wim in het bedrijf. Inmiddels was een samenwerking ontstaan met het Friese bedrijf Hempenius (later H & S Transport – Barneveld). Dat was voor Malenstein de opstap naar internationalisering. In plaats van binnenlands transport van melk, werd overgegaan op internationaal transport van onder andere wijn, whisky, vruchtensappen en andere levensmiddelen. Maar ook producten als smeerolie, latex, glycerine en chemicalien werden vervoerd.
Begin jaren 70 werd tevens gestart met vervoer van droge stoffen. Hiervoor werden een aantal huiftrailers aangeschaft, die voornamelijk werden ingezet in het vervoer op Italië. Grote opdrachtgever was Wessanen, Wormerveer met voornamelijk weipoeder voor de veevoederindustrie en later ook kalvermelkpoeder voor Denkavit, Voorthuizen.
Toentertijd deed men over een rondrit Italie nog 2 weken en was het maximale gewicht van de lading 20 ton. Malenstein had huiftrailers laten bouwen waarmee men 25 ton lading kon vervoeren. Tevens werd een zodanige planning gehanteerd dat de rondrit Italië binnen een week uitgevoerd kon worden. De extra lading en de scherpe planning bracht Malenstein in een uitstekende concurrentiepositie en het verkeer op Italië groeide snel. Zodanig zelfs dat men zich geheel op het huiftrailervervoer wilde gaan toeleggen. De tankauto’s werden verkocht en de samenwerking met H & S transport werd beëindigd.
Het vervoer op binnen- en buitenland was onderhevig aan een vergunningstelsel, wat inhield dat er voor elke vrachtauto een vergunning ter grootte van het laadvermogen moest zijn. Deze vergunningen ( ook wel tonnage genoemd) werden niet of nauwelijks meer door de overheid uitgegeven, uit hoofde van capaciteits regulering (tonnagestop). De enige manier om tot snelle expansie te komen was het overnemen van andere transportbedrijven. De gebroeders Malenstein waren jong en ambitieus en al snel vond de eerste overname plaats, te weten Gremmer Internationale Transporten in Westerlee (Groningen). Midden jaren 70 werd Expeditie Donkelaar uit Ede overgenomen.
Deze overname was vooral om strategische redenen. Voor de retourlading uit Italië was Malenstein namelijk afhankelijk deelladingen (groupage) die in Nederland verdeeld moesten worden. Malenstein beschikte niet over de organisatie dit zelf te doen en moest veel uitbesteden. Door deze overname kon met de distributie van de groupagezendingen in eigen huis houden. Kort daarop werd grond aangekocht aan de Marconistraat op het industrieterrein Frankeneng in Ede. Hierop werden nieuwe loodsen en kantoren gebouwd en Expeditie Donkelaar en Malenstein werden samengevoegd. Door deze samenvoeging ontwikkelde Malenstein zich meer en meer tot Internationaal expediteur in plaats van wegvervoerder. In het nieuwe pand waren ook opslag mogelijkheden, zodat ook klanten konden worden aangetrokken voor opslag en distributie.
Korte tijd later volgde de overname van Linsen in Venlo
en het verhuisbedrijf Waaijenberg uit Ede.
Inmiddels reikten de ambities verder dan Italië alleen. Vervoer op Frankrijk, Duitsland en vrijwel alle andere Europese landen had een behoorlijke omvang gekregen. Toen in begin jaren 80 Skansped, Oldenzaal werd overgenomen, was dat de definitieve omslag, ook internationaal, van wegvervoerder naar internationaal expediteur. De naam werd Malenstein Int. Expeditie b.v.. De wegvervoertak heette Malenstein Eurotransport b.v.
In Zeeland werd het expeditiebedrijf Poortvliet overgenomen. De jongste broer Ed Malenstein werd het bedrijf binnengehaald en kreeg de leiding over Poortvliet.
Malenstein Int. Expeditie had zich ondertussen ontwikkeld tot een van de grote expediteurs in Nederland met als specialiteit Italië, Frankrijk, Duitsland en Scandinavië. Midden jaren 80 diende Ben van Donkelaar zich aan bij de gebroeders Malenstein. Als telg uit de fam. Van Donkelaar uit Ede was transport en expeditie hem met de paplepel ingegoten. Na een groot aantal jaren ervaring opgedaan te hebben bij globaal operende expeditieondernemingen als Frans Maas en Pakhoed vond hij het tijd zijn kennis en ervaring in te zetten voor het opzetten van een nieuwe zeevrachtexpeditieur. Onder de naam Malenstein Rotterdam b.v. werd de zeevrachtexpeditiepoot bij Malenstein opgericht. Poortvliet werden tevens overgeplaatst naar Rotterdam en Ed Malenstein en Ben van Donkelaar kregen de gezamenlijke leiding over Malenstein Rotterdam. Al snel wist men exclusieve samenwerking met grote expediteurs in de U.S.A., zoals A.W. Fenton in Cleveland Ohio op te zetten. Gebruik makend van de Europese Malenstein infrastructuur werd een goed lopende containergroupagedienst naar de USA opgezet, later gevolgd door diensten op het Verre Oosten.
Inmiddels was het Huckepackvervoer bij Malenstein geïntroduceerd. Door initiatieven vanuit Malenstein kwam in Ede zelfs een Huckepack Terminal tot stand.
Men was eind jaren 80 begin 90 op de Marconistraat uitgegroeid en een
nieuw gebouwd distributiecentrum van
Korte tijd later werd onder leiding van Wim Malenstein een luchtvrachtdevisie onder de naam Malenstein Air op Schiphol gestart. Er volgden nieuwe bedrijfsovernames Te Winkel & Oomes, Nijmegen en Selman Huissen.
Ook in België werden een aantal bedrijven overgenomen, terwijl in Italië in Verona en Milaan eigen vestigingen waren opgericht. Ook in Skandinavie en Duitsland werden eigen vestigingen opgericht.
Begin ’90 bestond Malenstein uit een conglomeraat van ca. 20 bedrijven met een wagenpark van 450 vrachtauto’s met vestigingen in vele Europees landen en een agentennetwerk over de gehele wereld. Eind 1992 werd de gehele wegvervoertak verkocht aan Corporate Investments. Een aantal bedrijven zoals Waaijenberg Verhuizingen, Malenstein Rotterdam en Malenstein Air werden verzelfstandigd.
In 1995 verkocht Corporate Investments het bedrijf aan Vos Logistics, in de jaren erna verdween langzaam aan de bekende groen/geel combinatie van de Europeese wegen.
Malenstein Rotterdam is in 1999 verkocht aan Exel Logistics en Malenstein Air aan Eimskip.
Onlangs heeft het zittende management van Malenstein Air de aandelen van Eimskip overgenomen waardoor de naam Malenstein Air weer is terug gekeerd.
Wanneer u informatie heeft die wij in deze historie kunnen verwerken!