Als kind mocht ik op mooie zomeravonden best buitenspelen maar dan moest ik wel in de tuin van onze woning blijven. Op een avond zag ik echter de kans het tuinhekje te openen en er tussenuit te knijpen. In de euforie van mijn ontsnappingspoging werd ik getrokken naar de landelijke omgeving achter de singels aan de Hulsbeek (de plek waar later het Veldhuizerbos zou ontstaan). Ik zette koers richting de waterzuiverings- installatie aan de Dwarsweg. Na een paar minuten kwam ik uit bij een statig hek dat onbevoegden moest weren van het terrein van de installatie. Ik boog linksaf richting de Langekampweg. Nou ja laat dat ‘weg’ er maar af, meer dan een breed zandpad met gaten was het eigenlijk niet. Veel verder dan deze stoffige weg durfde ik niet. Maar wanneer ik op mijn tenen ging staan en een blik over de spoorbaan wierp kon ik het zien liggen: Het mysterieuze en kolossale Malenstein gebouw.
Vrachtwagens reden er af en aan. Altijd was er rond het gebouw sprake van bedrijvigheid. Ik kon me echter geen beeld vormen van wat er zich in het pand afspeelde. Ook had ik geen idee welke goederen er werden gebracht of werden gehaald. Ik was in de jaren daarna in de veronderstelling dat ik daar ook nooit achter zou komen. Na een aantal jaren maakte Malenstein immers plaats voor een ander bedrijf en raakte het in de vergetelheid.
Ik was dan ook aangenaam verrast toen ik op de hoogte werd gesteld van het bestaan van een site waarop de herinnering aan dit bedrijf heden ten dagen nog steeds in stand wordt gehouden. Het pand, de omgeving en de vrachtwagens werden zelfs op schaal nagebouwd. Ook besteedt de site aandacht aan de historie en het onstaan van Malenstein. Al met al een must voor iedereen die de oude sfeer van dit, voor Ede, zo kenmerkende bedrijf opnieuw wil beleven.